Монгол хэлний их тайлбар толь

дуу хөгжмийн тус тусдаа биеэ дааж тодорхой яруу сонсогдохоор нэгэн зэрэг дуурсан эгшиглэх олон аяны цогцсын нэр; аялгууны ухаан (хөгжмийн давхар олон аяны зохирол найрал, хэлбэр шинжийг судлах ухаан); аялгуут жүжиг (зарим хэсэгтээ хөгжмийн хавсраа бүхий яриан жүжгийн нэг зүйл).

нэгэн хэлтний доторхи нутаг нутгийн хэл ярианы онцлог шинжит төрх.

үг ярианы дуудлага.