Монгол хэлний их тайлбар толь
[orushiqu]
орших
Тайлбар
суух нутаглах, амьдрах; о
байх, бий ахуу.
бие чилж бадайрах; хөл оршиж орхив; өгөх оршихын тийн ялгал (монгол хэлний гуравдугаар тийн ялгал).
Жишээ өгүүлбэр
ршин суух газрын нэр
сойр гэдэг шувуу уул модонд оршино
санаа сэтгэл тогтнон орших болов
жинхэнэ шалтгаан нь үүнд оршино