нуруу

хүн ба зарим адгуус амьтанд ар голын дагуу байх бөгөөд дотор нь нугас орших хэсэг хэсэг яс, залгасан мөгөөрсөөр бүтсэн зүйл; нуруун дээр нь тохох; нуруугаа авах (морины нуруу эмээлд холгох).

хүний ар тал; нуруун тал; нуруу хөшөөд байна; нуруугаа үүрэх (хоёр гараа ардаа сольцон барих); нуруугаа үүрсэн нь намайг голох, нусаа чирсний нь би голох з ү й р.

хүний өндөр нам; дунд зэргийн нуруутай (өндөр ч биш, нам ч биш).

уулын урт шил.

орон байшин, хашааны хаалга мэтийн дээгүүрх уртааш мод.

ш и л ж с э н төлөв, гол, ерөнхий байдал; нуруутай хүн (төлөв томоотой, гайгүй, нилээд сайн); дүн нуруу нь (ерөнхий төлөв нь).

хураан цогцолсон юм.

Монгол хэлний их тайлбар толь

Тайлбар

Жишээ өгүүлбэр