Монгол хэлний их тайлбар толь
[debeqe]
дэвхээ
Тайлбар
угаасаа чийг нойт ихтэй өвс үндэс няг.
- дэвхээний чигирмаа цэцэг у р г а м а л (устай газар ургана, навч шуумгай, иш дүр дөрвөлжин, өнгө цайвар хүрэн улаан, анхилам их үнэртэй нэгэн зүйл цэцэг).
Жишээ өгүүлбэр
зүлэг байдалтай газар
дэвхээ газар