Монгол хэлний их тайлбар толь
[yolchugur]
ёлцгор
Тайлбар
- юмны шингэн, нялцгар; улцгар.
- хүний царай цагаан бөгөөд нимгэн.
- өвдсөн хүний бие төдий л сайжирч чадаагүй.
- төрөлхийн бие чадал буурай хүн.
Жишээ өгүүлбэр
ёлцгор царайтай
бие нь ёлцгор л байна
угаасаа ёлцгор дорой амьтан даа.