Монгол хэлний их тайлбар толь

1. Бүгд Найрамдах Монгол Ард Улс, Өвөр монголын өөртөө засах орны хүн амын хэсэг.

*Он онд идээшиж олон онд дассан нутаг.

Одоогийн шинэ монголын улаан туг бүрхсэн орон.

Энэ бол миний төрсөн нутаг.

Монголын сайхан орон.* (Д.Нацагдорж).

монгол хүн зоригтой, молор эрдэнэ үнэтэй зүйр; монгол хүн морио магтана, мужаан хүн хөрөөгөө магтана зүйр.

2.монгол дуу; монгол эмээл; монгол дээл; монгол гутал; монгол гэр; Монгол хэл (Бүгд Найрамдах Монгол Ард Улс, Өвөр монгол, Буриад АССР болон Ойрадуудын хэл); Монгол үсэг(Уйгаржин монгол, дөрвөлжин, тод, соёмбо, шинэ үсэг); Уйгаржин монгол бичиг (эрт цагт Уйгаруудаас уламжлан авсан бичиг, хуучин монгол бичиг ч гэнэ); Тод монгол бичиг (Ойрадын Зая Бандид гэгчийн 1648 онд зохиосон бичиг); Шинэ монгол бичиг (Кириллийн үсгээс уламжлан авсан бичиг, шинэ бичиг ч гэнэ); монгол бүрээ (дунд нь мод, захад нь гууль тавьж хийсэн урт бүрээ); монгол адуу (эрт цагаас гаралтай, талын адуу, бие жижиг, хүч чадал их, тэсвэртэй, жилийн дөрвөн улиралд билчээрээр амьдрана); монгол архи (сүү исгэж нэрдэг архи); монгол далан хэлт амьтан (янз далан хэлт чогчготой адилхан болоод жигүүрийн дотор үе үе цагаан өрөвлөг бүхий нэг зүйл бялзуухай); монгол амуу ургамал (нэгэн зүйлийн тариа, мөхлөг нь улаан хоногоос томхон, эрт боловсорно); монгол өвс ургамал (цагаалжин төрлийн нэг зүйл өвс); монгол цай ургамал (хөвөн оройт, сөд зэрэг цайны оронд уудаг өвсний зүйлийн нийт нэр).