Монгол хэлний их тайлбар толь
[bis]
бясаа
Тайлбар
а м ь т а н муу буртаг бүхий гэр сууцанд үрждэг хорхой, үнэр муу, хүнийг зуувал зуусан газар нь гурвитан загатнах нь тэсэшгүй, хонины үнэрт зайлна.
- бясааны хор (бясаа хорхойг устгах хор).
- бясаан цох а м ь т а н (хөвөн болон хөдөө аж ахуйн ургамалд хортой нэг зүйл бясаа).