Монгол хэлний их тайлбар толь
[bulchirqai]
булчирхай
Тайлбар
бие махбодид хэрэгтэй бодисыг боловсруулах буюу эсвэл хэрэггүй бодисыг гадагш ялган гаргах эрхтэн.
- булчирхай сочих (булчирхай томрон хавдах өвчин).
- өөх ч биш, булчирхай ч биш з ү й р. (хоёрын хооронд).
Жишээ өгүүлбэр
шүлсний булчирхай
дотор шүргэх булчирхай
бамбай булчирхай