Монгол хэлний их тайлбар толь
[degege]
дэгээ
Тайлбар
- юмыг өлгөж гогодох хэрэгсэл; загасны дэгээ; дэгээ төмөр; мах өлгөх дэгээ; хон хон дуутай, хондлой дээрээ дэгээтэй о н ь с г о.
- бөхийн мэх; дэгээ хийх, дотуур дэгээ хийх (эсэргүүцэл бөхийн хөлийн дотуур талаар хөлөөрөө хөлийг нь гохдох); гадуур дэгээ (эсэргүүцэл бөхийн хөлийн гадуур талаас хөлөөрөө хөлий нь гохдох).
- заль, мэх, бач, бааш.
Жишээ өгүүлбэр
дэгээтэй хүн
араа дэгээ нь хэтрээд ярьж болдоггүй амьтан.