Монгол хэлний их тайлбар толь

согттол уусан, согтож ухаам балайрсан; согтуу хүн сохор ухаантай з ү й р; согтуу өвс у р г а м а л (навч нь далбагар, эхүүн үнэр бүхий том цэцэгтэй өвсөрхөг, хорт ургамал).