Монгол хэлний их тайлбар толь
[burqan]
бурхан
Тайлбар
- буддын шашны ёсонд гэм бүхнийг тэвчиж, эрдэм бүхнийг гугуулж, хамгийг эрхшээсэн хүн буюу бүрний (бүгдийн)хаан; бурхан багш; бурхант газар, буг чөтгөр (сайны хажууд муу).
- шашны ёсны итгэл болсон элдэв дүрс хөргийн зүйл.
- бунхан; бурхан суврага; ☆ цагаан бурхан (цэцэг өвчин); улаан бурхан (улаан нут); долоон бурхан з у р х а й (долоон өвгөн).
Жишээ өгүүлбэр
бурханд мөргөх
шавар бурхан
зурмал бурхан