Монгол хэлний их тайлбар толь

1. хавчих нь.

хавчлага дарах

загас агнах нэг арга.
2. шилжсэн албадлага, хүч түрлэг.

албадлага хавчлага

хорш; хавчлагаар нутагт нь суулгасан байв.