Монгол хэлний их тайлбар толь

хүний нүүрний өнгө зүс.

• нүүр царай, царай зүс хорш.
• царай барайлгах (хүний царайн өнгө гэнт дүнсгэр болох)
• царай засрах (нүүр биеийн өнгө ба байдал сайжирч хувилах)
• царай хувьсах (уурласан, айсан өвдсөнөөс өнгө зүс нь хэвийн байдлаас хувиран өөрчлөгдөх)
• царай улайх (a. нүүр улаан болох; б. ичих; чамаас болж ингэж царай улайж байх уу)
• царай алдах (а. турах, ядрах, хий моригүй болох; б. харамлах; чи хэдэн төгрөг өгөхдөө битгий царай алдаад бай!)
• царай дарах (алив хувцас зэрэг юм өмсөхөд хүний байдлыг гутаах; наад малгай чинь чиний царайг бүр дарчихсан байна)
• царай орох (хүний бие тэнхэл сайжирч засрах)
• хүний царай харах, бусдын царай харах (хүний гар харах; өвгөн Жамц гуай бичиг үсэгт тайлагдчихаад хүний царай харахгүй ном захиа уншдаг болсон байна билээ)
• царай муутай (а. өнгө үзэмж муутай; б. харамч байдалтай)

аливаа үйл ажил ба юмны байдал төлөвийн нь.