Монгол хэлний их тайлбар толь
[erbeqei]
эрвээхий i
Тайлбар
а м ь т а н дэлхийд түгээмэл орших нэгэн төрлийн шавьж, зүйл ялгал маш олон, хос хоёр далавчтай, далавчны өнгө янз бүр, цэцгийн шимийг идэж амьдарна.
- эрвээхийт цэцэг у р г а м а л (бут бутаар ургадаг, цагаан цэцэгтэй, нэг хүйстэй, хаврын сүүлчээр цэцэглэдэг, хэлтэс нь эрвээхийн жигүүртэй адил нэгэн зүйл цэцэг).