Монгол хэлний их тайлбар толь
шөрмөс(өн)
Тайлбар
амьтны биед байдаг булчингийн бүлх шандас; шөрмөс шандас хорш.; шөрмөс татах (шөрмөс агчин аягүй болох); шөрмөсөн чулуу (шөрмөсмэт ширхэг бүхий нэг зүйл чулуулаг, галд тэсвэртэй, юм хийхэд хэрэглэнэ)
Монгол Улсын Ерөнхийлөгчийн нэрэмжит