Монгол хэлний их тайлбар толь

хөвгүүн буюу хүүхний хүүхэд.

• ач хүү (төрсөн ах дүүгийн хүүхэд).

• үр ач (а. үйл явдлын хариу боловсрох; б. хөвгүүд ач нар).