Монгол хэлний их тайлбар толь
[buese]
бүс i
Тайлбар
гадуур хувцасны бэлхүүс, бүсэлхийгээр ороож, бэхлэх уях урт нэхмэлийн зүйл буюу сур.
дэлхийн бөмбөрцгийн хоёр уртрагийн хоорондох хэсэг газар; дэлхийг уртрагаар 24 бүс буюу зурвас болгон хуваана.
дэлхийн бөмбөрцгийн өргөргүүдийн хоорондох цаг уурын ямар нэг зохих зурвас болох хэсэг газар; халуун бүс; сэрүүн бүс.
домен зуухны хэсгийн нэр.
☆ аврах бүс (усанд живсэн хүний биенд усан дээр тогтооход зориулсан илчүү цагариг).
Жишээ өгүүлбэр
бүсээ чангалах
суран бүс
бүсэндээ хавчуулах
хайлуулах бүс
нүүрстөрөгчөөр халаах бүс