Монгол хэлний их тайлбар толь
хэлэлцээ (н)
Тайлбар
үйл хэрэгт ийн тийн зевлөлдөн хэлэлцэх нь, хэлцээ; яриа хэлэлцээ хорш.; хэлэлцээ хийх (а. хэлэлцээ болох; б. ямар нэгэн үйл ажлыг гүйцэтгэх тухай харилцан тохиролцох): ам хэлэлцээ (ам тохиролцоо); хэлэлцээ гарах (хэлэлцэхэд хүрэх сэдэв гарах, ярьж ярилцах хэрэг гарах).