Монгол хэлний их тайлбар толь
[gichi, gechi]
гич i
Тайлбар
у р г а м а л иш нь өндөр, навч нь ногоон, цэцэг нь xурц шар, шар будаа мэт тослог үртэй, үрийн өнгө нь xар, xүрэн бор, улаан xүрэн, зэрлэг таримал xоёр зүйл бий, юнгар ч гэдэг; гичийн тос.
гичийн гоёу (наалт xөxүүлэг).
гичийн бөөс (гич ургамлаар идэшлэдэг нэгэн зүйл xорxой).