Монгол хэлний их тайлбар толь
соёо i
Тайлбар
- үүдэн шүд ба арааны хооронд байдаг шүд; гахайн соёо; зааны соёо; соёо сахал (дээд уруулд байх хоёр жигүүр нь дээш эргэсэн сахал); соёо мөс (гоожсон ус хөрч тогтсон гонзгор мөс).
- сурын зангилаа, уяаг тайлахад хэрэглэх ооно мэт амьтны эврийн үзүүр бүхий хэсэг.
- ганс сэтгэх махир төмөр.
- шилжсэн энд тэнд, оочин цоочин, оёо соёо.
Жишээ өгүүлбэр
гансны соёо