соёо i

үүдэн шүд ба арааны хооронд байдаг шүд; гахайн соёо; зааны соёо; соёо сахал (дээд уруулд байх хоёр жигүүр нь дээш эргэсэн сахал); соёо мөс (гоожсон ус хөрч тогтсон гонзгор мөс).

сурын зангилаа, уяаг тайлахад хэрэглэх ооно мэт амьтны эврийн үзүүр бүхий хэсэг.

ганс сэтгэх махир төмөр.

шилжсэн энд тэнд, оочин цоочин, оёо соёо.

Монгол хэлний их тайлбар толь

Тайлбар

Жишээ өгүүлбэр