Монгол хэлний их тайлбар толь
[araljiqu]
арилжих i
Тайлбар
юмыг харилцан солилцон өгч авах.
амиа арилжих (а. бие биеийг алах; б. ш и л ж с э н байлдах жанчилдахад байдаг хүчээ шавхан тэмцэх).
бууц арилжих (малын хашаа бууц бохирдож тохиромжгүй болоход сэлж буух).
Жишээ өгүүлбэр
тэмээ морь хоёроо арилжив