Монгол хэлний их тайлбар толь
[shiqag-a]
шахаа (н)
Тайлбар
х у у ч и р с а н урьдын цагт хэрэглэж байсан мухар сүсгийн холбогдолтой нэгэн зүйл цээрлүүлэг; заалдсан заалдагдсан хоёр этгээдэд хөндлөн гэрч тэмдэг, сэжиг сэдэв үгүй бөгөөд хагалбар болгох зүйлгүй учир бузар муухай юмны доогуур шургуулан ам алдуулж тангараглуулдаг ес; шахаан өгөх.