Монгол хэлний их тайлбар толь
[bulching]
булчин
Тайлбар
- агших сунах чадалтай, нэхмэлээр бүтсэн, хүн амьтны хөдөлгөөнт эрхтэн.
- шөрвөс холилдсон мах.
- чийрэг, шөрвөс сайтай.
Жишээ өгүүлбэр
гарын булчин
зүрхний булчин
хөлийн булчин
булчин мах
булчинтай залуу.