Монгол хэлний их тайлбар толь

сэтгэлийн хөдөлгөөнийг илэрхийлсэн утгатай үл хувилах үг; (аялга үг; аяа, ай даа, хөөе, ээ дээ гэх мэт).

харийн хэл буюу бусад нутгийн ярианы өвөрмөц дуудлагат эрхшээснээр өгүүлэх байдал.

ая аялгууны энгийн хэмнээн нэгж.