Монгол хэлний их тайлбар толь
[urugudagu]
уруудах
Тайлбар
- доошоо явах, эхэн талаас адаг тийш явах; уул уруудах; гол уруудах; салхи уруудан явах; хонь шуурганд уруудах; уруудах хос эгшиг /зэрэгцэж орсон хоёр өөр төрлийн эгшгийн нэгдүгээр нь үе бүтээх эгшиг/.
- ажил үйлс бүтэхгүй, хоосрох, доошлох, муу замд орох; уруудахад буруудах зүйр; уруудаж яваа хүн.