Монгол хэлний их тайлбар толь
[tariqi]
тархи
Тайлбар
- гавлын дотор байх төв мэдрэлийн тогтолцооны эрхтэн болох эд; уураг тархи; тархи хөдлөх (ойчих, доргих зэргээс тархи гэмтэх).
- ш и л ж с э н оюун ухаан; тархитай хүү.
- дээрэнгүйлэх, зандрах үг.
- сүх мэт багажийн ирийн нөгөө эдгээдийн зузаан тал; сүхний тархи; тархин чулуу (улаан, улаан шар өнгөтэй нэг зүйлийн эрдэнийн чулуу).