Монгол хэлний их тайлбар толь

хүний нүүрийн өнгө ба амьтны өнгө.

• өнгө зүс, зүс царай х о р ш.; сайхан зүс; муухай зүс; хар зүс; алаг зүс; хээр зүс.

• зүс хувирах (юмны өнгө зүс өөр болох).

• зүс улайх (нүүр царай улайх, ичингүйрэх).

• зүс үзэх (нүүр царайгий нь харах; урьд зүс үзсэн хүн билээ).

• зүс буруу (зүс ижил биш, этгээд зүстэй, урьд үзээгүй зүстэй).

• зүс хувилах (хүн амьтны царай өнгө зэргийн өөр болон хувирч солигдох).

• зүс хувилгах (а. хүний биеийнхээ байдлыг өөрчлөх; б. юмыг сольж хувируулах).