Монгол хэлний их тайлбар толь
[jada]
жад
Тайлбар
болдоор хийсэн хурц үзүүртэй хатгах зэвсэг; морины жад; бууны жад; жад бялуу (урьдын цагт түшмэлийн жагсаалд хэрэглэх зэвсэг, урт нь зургаан тохой, дээд тал нь шувтан, доод тал нь сартгар, хоёр захын өнгө хар, гол нь улаан бупаг бүхий жад)