Монгол хэлний их тайлбар толь
[nurgiqu]
нургих
Тайлбар
- намуухан хүнгэнэн дуугарах; нуурын дунд нургиад байдаг, нуруу нь алаг нугас даа (ардын дуу).
- ш и л ж с э н зөөлөн буцлах.
- борооны нарийн ширхгээр зөөлөн орох.
- зөөлөн жигд явдал.
Жишээ өгүүлбэр
цай нургитал буцлав
бороо нургин орох
миний хээр морь ч сайхан нургиж явна.