Монгол хэлний их тайлбар толь
[jula]
зул
Тайлбар
хөвөнгийн голыг тосонд тавьж шатаан хэрэглэх гэрэл; цөгцтэй зул; лаа зул; тосон зул; зулын цөгц; зул шандах (зулын гол хэтэрхий нарийдаж гэрэл нь дутмагдах); зул мандах (зул ноцох ба зулын гэрэл улам их болох); зул бүхэх, зул жаргах (зул унтрах); зул барих (зул шатаах, зул асаах); зул сар бэлгийн улирлын өвлийн эхэн сар).