Монгол хэлний их тайлбар толь
[ayan]
аян i
Тайлбар
алсыг зорьж хээрлэн явах явдал.
аян жин х о р ш.
аян хийх (уналга хөсөг хэрэглэн алсыг зорьж аялах).
аяны хэрэглэл (аянд явахад зохицуулан хийсэн хэрэглэл).
☆ аян дайн (ямар нэгэн этгээдийг эсэргүүцэн байлдаан хийх; загалмайтны аян дайн).
аян шалтаг (нэг зүйлээр шалтаг болгож өөр үйл хэргээс зайлах бултрах завшаан олох).