Монгол хэлний их тайлбар толь
[dur-a uegei]
дургүй
Тайлбар
санаанд нийлэмжгүй, дур дурлал орохгүй.
дургүй хүрэх (а. юманд үл дурлах; б. ямар нэгэн юмыг үл тааламжлах).
дургүйд хүчгүй (эрхбиш хүний дуры нь харгалзах нь чухал).
дургүй ламд дарж байж сахил өгч болдоггүй (дургүй л бол, тушаагаад ч тусгүй).
дур дураа голохгүй, дунд чөмөг сүүжээ голохгүй (өөрийн санасан бодсоныгоо өөрөө зөв гэж итгэдэг).
Жишээ өгүүлбэр
хоолонд дургүй