Монгол хэлний их тайлбар толь
[obo , obog-a]
овоо i
Тайлбар
- овоолж босгосон, цогцолсон юм.
- уул даваан дээр овоолж босгосон чулуу; Монгол газар даваа бүрийн орой дээр овоо байдаг; овоо тахих; уул овоо хорш.; овоо босгох; ясан овоо босгох шилжсэн (хүн амьтныг үй олноор хядаж ясыг овоолох); хилийн овоо (хилийн тэмдэг); махан овоо хийх шилжсэн (хүүхдийн дүрсгүйтэн нэг нэгнийхээ дээрээс олноор овоорох); овоо босгоогүй бол шаазгай хаанаас суух вэ зүйр.
Жишээ өгүүлбэр
хоёр овоо аргал
гурван овоо цас