Монгол хэлний их тайлбар толь
[sor]
сор
Тайлбар
- амьтны үсний ноолуураас дээш гарч ургах урт ширүүн үс.
- малд гишгэгдээгүй соргог шимтэй өвс.
- шилжсэн юмны сайн чанартай нь. сор нь л тэр, сор хөөх /юмны сайныг дагаж явах/.
Жишээ өгүүлбэр
үсний сор, цагаан сортой, булганы сор.
өвсний сор, сор сайтай өвс.