Монгол хэлний их тайлбар толь
[bugudai]
буудай i
Тайлбар
цагаан гурил хийдэг тариа.
цагаан бор зүстэй малын үсэн дэх бяцхан бараан толбо.
Жишээ өгүүлбэр
буудайн гурил
улаан буудай
тал дүүрэн арвай буудайн тариалан халиуран ганхаж байна
буудайтай борогч гүү.