Монгол хэлний их тайлбар толь
өрөөл i
Тайлбар
бүхэл юмыг голоор нь таллаж хуваасны нэг; хагас, тал; өрөөл булигайр; өрөөл мах; өрөөлийн өрөөл (өрөөлийн тал, талын тал, хатасын хагас); врөөл даавуу (ам даавууны хагас; өөрийн бие өөртөө зөв, өрөөл даавуу өмдөндөө зөв з ү й р ) .