Монгол хэлний их тайлбар толь

нэг хөлд гэм согогтой учраас явахдаа түүнийг өргөж доголдог; доголон морь; доголон хүнд таяг түшиг; доголон шаазгай дов тойрох о н ь с о г о

• доголон ханчир а м ь т а н (бие хар, улаан махан халзтай, дэвхээ газар оршдог нэгэн зүйл шувуу).