Монгол хэлний их тайлбар толь

орчлонгийн аливаа чиг, зүүн баруун, хойт, урдыг дөрвөн зүг гэх ба түүний завсрыг дөрвөн зовхис гэж, дээр дорыг нэмээд арван зүг гэнэ; сарны зурхайн ёсны хорин дөрвөн зүг, гурван зуун жаран зүг гэх мэтээр хуваах ёс бас бий; зүг чиг х о р ш .; дөрвөн зүг, найман зовхис; нар гарах зүг; нар шингэх зүг; зүгийн муу зүүн хойно х у у ч.; зүг зүг (зүг бүрд; зүг зүгээс ирэх; зүг зүгт тараах); зүг гаргах, зүг зүглэх хуучирсан (цагаан сарын шинийн нэгний өдөр хүний өлзийтэй сайн зүгтээ чиглэх зан үйл)