Монгол хэлний их тайлбар толь
[saralji]
сараалж
Тайлбар
- тор, ханын нүд шиг зүйл гаргаж үйлдсэн зүйл.
- зуух пийшингийн гал түлэх газрын дор байх хоор хоорондоо үнс унах зай завсартай саргар төмөр, ширэм.
- х у у ч и р с а н арзгар хэрчлээстэй мод, дээр нь хүнийг нүцгэн өвдгөөр нь сөхөргөн суулгаж хонгоор нь бөөрөнхий мод хийж, хоёр талаас хүн гишгэх нэг зүйл эрүү шүүлтийн хэрэгсэл.
Жишээ өгүүлбэр
цонхны сараалж
зуухны сараалж