Монгол хэлний их тайлбар толь
эрээ i
Тайлбар
цээр; юмнаас сэжиглэх жигших, нэрэлхэх, ичингүүрэх зэргээр цээрлэхий нь; эрээ цээр хорш.; эрээ цээргүй аашлах эрээгээ алдах (а. бусдын эрхшээлд автагдах, хамаагаа алдах, хээгээ алдах; б. жигших цээрлэх, ичингүүрэхийг мэдэхгүй болох).