Монгол хэлний их тайлбар толь
[mueru]
мөр (өн) ii
Тайлбар
хүний дал бугалаг хоёрын уулзвар орчны газар :мөрөн дээр нь алгадах :мөр зэрэгцэн явах :мөр зэргэлдээ:мөр зэрэгцэх (а. тэгш явах; б. ана мана явах).
нумны бариулын хоёр хажуу:нумны мөр
Монгол Улсын Ерөнхийлөгчийн нэрэмжит