гэгээ (н)

гэгээ гэрэл; гэрэл гэгээ х о р ш .

гэгээ тасрах (нар шингэж харанхуй болох).

гэгээ орох (үүр тэмдгэрч гэгээ үзэгдэж эхлэх).

гэгээтэй тасалгаа (гэрэл сайтай тасалгаа).

гэгээтэйд явах (харанхуй болохоос өмнө явах).

гэгээ гаргах (гэрэл гаргах, гэгээтэй болгох).

гэгээн завсар (а. гэгээ орохын өмнөхөн үе; б. дэлхий агаар мандал нийлсэн завсар).

The great explanatory dictionary of Mongolian