The great explanatory dictionary of Mongolian
[oru]
ор
Definition
- юмны үлдээсэн хэв, байр; хурууны ор гарах; ор сураггүй (огт мэдээ чимээ, сураг танаггүй; ор сураггүй алга болох).
- үнэний хувьтай; олны үг ортой оройн бургаас очтой зүйр.
- юмны нөхөөс, төлөөс, төлөө байх зүйл, оры нь олох; үгүй болсон юмны чинь ор нь энэ; өвдсөн нөхрийн оронд би ирэв; та нөхрийнхөө орноос ажиллах гэж байна уу? ор нэр болгох (дутуу дулим хийсэн болж ам таглах); ор нэрийн төдий (оронцог төдий).