The great explanatory dictionary of Mongolian
[qanggai]
хангай
Definition
- уул нуруу, ой хөвчтэй, олон тооны гол горхи, нууртай, хөвд өвсөрхөг ургамалтай, зөөлөн сэвсгэр хөрстэй, сэрүүн улиралтай газар; хангай газар; хангайн ургамал; хангай говийн завсрын нутаг; Хангай говийн хооронд Халхын уудам нутаг, хар бага наснаас хөндлөн гулд давхисан газар (Д. Нацагдорж): хангайн хар төмс ургамал хад, асга, ой шугуйгаар ургадаг нэг зүйл спорт ургамал, ойм хэлбэртний ангид багтана).
- газар, дэлхий; хангай дэлхий хорш; *хангай дэлхийн баялаг.
- цээрлэсэн чоно.
Example phrases
хангайн өлзий байна уу?