The great explanatory dictionary of Mongolian
[alba , alban]
алба (н)
Definition
- улсын буюу албан газрын ажил, үйл; албаны хүн (албан хаагч); алба хаших (албан хаах); албан цаг (алба гүйцэтгэвэл зохих хэмжээт цаг); алба залгуулах(. оногдсон албыг гүйцэтгэх б. юмыг ёс төдий хуумгай хийх); албаны хэрэг (албаны газар эрхэлбэл зохих хэрэг); албан ял (албан хариуцлага алдсанд оногдсон ял шийтгэл).
- я р и а захирах тушаах журмаар заавал гүйцэтгэх үүрэг.
- нийтэд оногдуулан гаргах татвар; алба авах; албан татвар; алба татах; алба гаргах; алба өгөх, алба барих (өөр улсын хүн, өөрсдийн газар орноос гарах сайн эд юмыг хүргэн ирэх, бас алба өгөхийг хүндэтгэн алба барих гэдэг); алба гувчуур (ард олноос тэсгэн авцгаах алба татвар); алба хугацах (ногдол албыг хасах, хөнгөтгөх).
- улсын хамаатай зүйл; албаны тариалан (а. улсаас эрхлэн байгуулсан тариалан; б. урьдын цагт зах хязгаарын цэргүүдийн үйлдэх тариалан); албан сургууль (улсын сангаас бүх хэрэглэгдэхүүнийг гаргаж, улсаас эрхлэн байгуулсан сургууль).
☆ алба өнгөрөөх (а. алба залгуулах; б. ажил үүргийг ор нэр болгох); алба үглэх (а. албан тушаалаас чөлөө гуйх; б. ногдсон албан татвар ихдэв гэж хөнгөтгөл гуйх); албаны хувцас (дүрэмт хувцас, сургууль цэрэг зэрэг албаны хүмүүсийн өмсөх тусгай хувцас).
Example phrases
улсын алба
цэргийн алба
албанд томилогдох
алба ахуй
өртөөний алба
би заавал энд байх албатай биш
албан журмын тээвэр
тэх нь алба уу
албан мэдээ
албан сэтгүүл
албан ёсны баримт